Een case study over grenzen aangeven in werkrelaties

Aanleiding

Manon wilde zich sterker voelen in gesprekken.
Zodat ze echt haar grenzen beter kan bewaken.

Start van het maandtraject

Na de intake begon het traject met een online training.

“Er werd veel uitleg gegeven over verschillende soorten situaties,
in video’s met Bjorne in beeld en in video’s met enkel tekst.
Ik hou van korte uitlegfilmpjes en van die afwisseling.
De training vond ik fijn om te volgen.”

Eén van de dingen die ze uit de training benoemt:
“Bij A en B hoef ik nog niet per se in actie te komen.
Maar bij C en D gaat het over een grens.”

Situatie vóór

“Ik liet over me heen lopen,
dacht vaker: ah laat maar zitten,
en dat bleef dan knagen.”

Een collega startte bijvoorbeeld zonder overleg een openbare Teamsvergadering
in dezelfde ruimte waar zij aan het werk was.
Manon zei er op dat moment niets van.

“Het moment was er niet naar.
Maar ik was er ook niet op teruggekomen.”

Daarna was ze boos op zichzelf.

“Potverdorie.
Je irriteert je eraan.
En dan zeg je er niks van.”

Eén op één oefenen

Na de online training volgden online en offline één op één sessies met coaching,
waarin Manon met Bjorne als gesprekspartner kon oefenen
met haar eigen situaties.

“Het oefenen met de gesprekken heeft mij echt geholpen.”

“Laten we een gesprek oefenen.
Jij bent nu even die en die.
Dat vond ik echt heel fijn.”

“Het heeft mij ook een blinde vlek laten zien.”

Ze benoemt dat het oefenen in de sessies niet zwaar werd.

“Niet te zwaar op de hand.
Met een grapje erbij.”

Wat Manon anders ging doen

“Ik las wat meer pauzes in.
Tijdens gesprekken denk ik even: wil ik hier nog wat van vinden?
En ik voel in mijn lichaam of het wat doet.”

“Nu zeg ik sneller iets terug als ik denk: je gaat nu mijn grens over.”

Resultaat in de praktijk

Manon sprak haar collega alsnog aan.

“Ze reageerde eigenlijk net zoals ik zelf zou hebben gereageerd.
Dankbaar dat ik het bij haar durfde uit te spreken.”

“Dat luchtte me heel erg op.”

Ademwerk en emotie

Tijdens de ademsessie reageerde haar lichaam intens.

“Mijn lichaam trilde van kruin tot staart.
Alsof ik onder stroom stond.”

Dat had ze niet verwacht.

“Dat er zoveel emotie los kwam,
puur en alleen door ademen.”

Ze benoemt dat de begeleiding daarbij helpend was.

“Door wat er werd gezegd en de muziek kwam het extra los.”

Wat ze meeneemt:

“Als ik veel in mijn hoofd ga zitten,
gebruik ik nu het ademwerk om bij mijn lichaam te blijven.”

Veiligheid en begeleiding

“Ik vond de begeleiding heel betrokken en liefdevol,
maar wel met de juiste afstand.”

“Niet dat het intiem werd ofzo.
Voor mij was het echt gewoon precies goed.”

Voor wie dit traject past

Dit traject past bij mensen die al bezig zijn met bewustzijn
en bereid zijn om naar zichzelf te kijken en te oefenen met hun eigen gedrag.

“Je moet hier met vol je bewustzijn en energie ingaan.
En het serieus nemen.
Je moet zelf ook echt wat doen.”

Afsluiting

Na het traject laat Manon situaties niet meer liggen.
Wanneer iets niet voor haar klopt, komt ze erop terug en spreekt ze zich erover uit,
ook achteraf.

Dat maakt haar gedrag consistenter met wat ze voelt
en geeft haar meer regie in gesprekken.

Roept deze case herkenning op
en nodigt dit uit om naar jezelf te kijken,
dan kun je via het contactformulier een bericht achterlaten.